VIN - 3 literki, a tyle ukrytych informacji?

---

VIN (Vehicle Identification Number) - inaczej NUMER NADWOZIA jest skomplikowanym zestawem (zazwyczaj 17) znaków, który zostaje nadany pojazdowi przez producenta w celu jego identyfikacji. Norma ISO 3779 - 1983, która określa treść i budowę numeru identyfikacyjnego pojazdu, dzięki czemu może zostać stworzony jednolity dla całego świata system numerów identyfikacyjnych pojazdów samochodowych.

VIN składa się z trzech części:

• WMI - światowy symbol producenta - stanowi kod, który jest przydzielany producentowi w celu jego identyfikacji. Kod składa się z 3 znaków (liter lub cyfry), nadawanych przez odpowiedni urząd kraju, w którym zlokalizowana jest siedziba producenta, w porozumieniu z międzynarodową organizacją ds. normalizacji ISO lub jej krajowym przedstawicielstwem.
• VDS - części opisującą pojazd - składającą się z 6 znaków, dających ogólny opis i charakterystykę pojazdu. Znaki oraz ich kolejność i znaczenie określane są przez producenta.
• VIS - części wyróżniającej pojazdy - ostatnie 8 znaków, przy czym ostatnie 4 znaki są cyframi. Jeżeli producent zamierza podać rok produkcji i/lub zakład produkcyjny, zaleca się, aby rok produkcji podawać na pierwszej a zakład na drugiej pozycji VIS-u. Przez "rok" rozumie się rok kalendarzowy, w którym wyprodukowano pojazd, lub rok modelowy pojazdu zgodnie z ustaleniem przyjętym przez producenta.

VIN jest konstrukcją alfanumeryczną, z wyjątkiem ostatnich czterech znaków. Dopuszcza się używanie następujących dużych liter łacińskich i cyfr arabskich: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 0 A B C D E F G H J K L M N P R S T U V W X Y Z.

Zamieszczony na lub w pojeździe VIN powinien być przedstawiony w jednym lub dwóch wierszach bez miejsc pustych, przy czym ciągłość trzech poszczególnych członów VIN-u, WIM, VDS, VIS nie może być zakłócona. W dokumentach należy podawać VIN jednym ciągiem w jednej linijce.

Zespół net4car

---